Peregrynacja relikwii św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza oraz jej świętych rodziców Zelii i Ludwika Martin rozpoczęła się w Łodzi 22. lipca 2026 r., kiedy czcigodni goście przyjechali do klasztoru karmelitanek bosych.
Następnie ich droga prowadziła do ojców karmelitów bosych, później do parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.
W sobotę, 25. lipca, tuż po godzinie 10.00 witaliśmy relikwie w naszym domu. Peregrynacja odbywa się pod hasłem „PRZEZ UFNOŚĆ DO MIŁOŚCI”.
„Jezu, Jezu, jeśli samo pragnienie kochania Ciebie jest tak cudowne, to czymże dopiero są zdobycze i rozkosze Miłości?”, pisała św. Teresa. Chyba czegoś podobnego doświadczyłyśmy podczas tych krótkich odwiedzin.
Był czas na modlitwę osobistą oraz wspólną (Eucharystia, modlitwa za kapłanów i osoby konsekrowane, nabożeństwo dla rodzin, uroczyste nieszpory). Był czas na rozmowę, na dzielenie się lub wypowiedzenie swoich trosk. Otwarte drzwi naszej kaplicy były zaproszeniem dla wielu osób, szukających Boga poprzez Jego świętych. W centrum naszej wiary zawsze jest Jezus Chrystus – Bóg i Człowiek, a święci są jak światła na drodze do Niego.
O. Jarosław Górka OCD podczas kazania wskazał, opierając się na świadectwie rodzonych sióstr Teresy, że miłość w rodzinie Martin była delikatna i czuła, ale też wymagająca i stanowcza. Świętość rodziny Martin może być odpowiedzią na kryzys małżeństw oraz życia zakonnego i kapłańskiego. Tylko odnajdując w Bogu swój skarb, swoje bogactwo (tak jak święci), można przeżywać trudności swojej drogi życia, tak, by nie niszczyły, ale były drogą wzrastania w miłości.
Wspólną modlitwę w niedzielny poranek miałyśmy radość odprawiać razem z Gośćmi. Później nastąpiło pożegnacie.
Ostatnim przystankiem w Łodzi była parafia św. Teresy od Dzieciątka Jezus i św. Jana Bosko. My zostałyśmy z nadzieją na kolejne spotkanie – tu na ziemi, a może już w Królestwie Ojca.
Słowa przywitania relikwii przez s. Jadwigę Kossakowską, przełożoną prowincjalną łódzkiej prowincji sióstr karmelitanek Dzieciątka Jezus:
Święta Tereso od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, z wielką radością witamy Cię również w naszej wspólnocie, w łódzkim Karmelu Dzieciątka Jezus. Dziękujemy, że przez znak Twoich relikwii przychodzisz do nas jako siostra i przewodniczka na drodze dziecięctwa duchowego.
Święci Zelio i Ludwiku Martin, witamy Was z wielką wdzięcznością. Dziękujemy za świadectwo Waszej wiernej miłości małżeńskiej i za dar wychowania córki, która stała się światłem dla całego Kościoła i patronką naszego Zgromadzenia.
Z dziecięcą ufnością prosimy Was – bądźcie dziś w szczególny sposób pośród nas.
Widok rodziców ze swoim dzieckiem bardzo pasuje do naszej rzeczywistości, nie jest niczym dziwnym w tym miejscu. W naszym przedszkolu, siostry często rano widzą rodziców odprowadzających swoje dziecko. Dlatego o błogosławieństwo dla tej naszej posługi z dziećmi bardzo dziś prosimy przez Wasze wstawiennictwo.
Kochani Święci, przyszliście do nas w pewnych okolicznościach naszej wspólnoty. Chcemy powierzyć Wam jedną z naszych sióstr która miała was witać tutaj a ponieważ kilka dni wcześniej odeszła do Nieba okazało się, że to jednak Wy, wierzymy, witaliście ją po tamtej już stronie. S. Wirginia jest więc nieobecna, ale chcemy o niej pamiętać spotykając się z Wami na modlitwie.
Dzisiejszy dzień jest dla nas również szczególny, gdyż dziś właśnie Sylwia rozpoczęła postulat w naszym Zgromadzeniu. Prosimy o łaski dla niej, ale i dla wszystkich sióstr w formacji początkowej, Święta Tereso bądź im Mistrzynią i wypraszaj nam nowe powołania.
Niech za Waszym wstawiennictwem Bóg doda nam sił do dalszej wędrówki przez życie.
Nauczcie nas na nowo stawać przed Panem z pustymi rękami, otwierać serce i dłonie na Boże dary, bo przecież Ojciec w niebie wie, czego nam potrzeba.
Wypraszajcie naszej wspólnocie oraz tym, którzy przyjdą dziś prosić o Wasze wstawiennictwo, obfitość Bożych łask.
Pomóżcie nam w tym czasie otworzyć się na Jezusa – Lekarza, który przychodzi do ciężko chorych; odkrywać Go jako Pana świata, który przynosi pokój naszej Ojczyźnie i przemienia kamienne serca; doświadczać Boga Łaski, który obdarza swoim błogosławieństwem, podnosi nas z upadków i dodaje sił, abyśmy wytrwale szli drogą codzienności, do domu Ojca.
Z radością otwieramy dziś nasze serca. Prowadźcie nas swoim wstawiennictwem coraz bliżej Jezusa i wypraszajcie naszej wspólnocie oraz wszystkim przychodzącym dziś prosić o Waszą pomoc, łaskę dziecięcego zawierzenia Bogu.
